مبعث پیام آور مهربانی

 سید المرسلین حضرت محمد(ص)

را به تمام دوستان تبریک و تهنیت می گویم 

   صیدم من و صیاد او                                                                  من بنده ام آزاد او

   ویران منم آباد او                                                                     ای داد و ای بی داد  او

                                               حق حق زنم هو هو کنم

                                                  تا ما و من را او کنم

       تا روی دل آنسو کنم                                                        با درد عشقش خو کنم

      هر دم به سویش رو کنم                                                  چون مرغ حق کو کو کنم

                                               حق حق زنم هو هو کنم

                                                  تا ما و من را او کنم

    من قطره او دریای من                                                  من مست و صحرای من

     من بنده او مولای من                                                    من لایم او الای من

                                            حق حق زنم هو هو کنم

                                              تا ما و من  را او کنم

   هوشیار او دیوانه من                                                          شمع است  او پروانه من

   افسونگر او افسانه من                                                      میخانه  او پیمانه من

   من طالب و مطلوب  او                                                       دلداه من محبوب او

                                             حق حق زنم هو هو کنم

                                                 تا ما من را او کنم

شیخ عطار نیشابوری در کتاب تذکرة الاولیاء می گوید:

      نقل است که شیخ ابوالحسن خرقانی شبی نماز همی کرد٬

      آوازی شنید که :« هان بوالحسنو! خواهی که آنچه از تو

      می دانم با خلق بگویم تا سنگسارت کنند؟»

      شیخ گفت:« بار خدای! خواهی تا آنچه از رحمت تو می دانم و

      از کرم تو می بینم با خلق بگویم

     تا دیگر هیچ کس سجده ات نکند؟».

                  آواز آمد:« نه از تو  نه از من ».

به  خاطر او که گره مشکلاتش  باز  بشه

به خاطر او که در تصادف متاسفانه در کما بسر میبرن

به خاطر اونی که می خواد عمل  بشه براش دعا کنین تا این عمل با موفقیت تموم شه

چرا تو اي شكسته دل خدا خدا نميكني؟    براي درد بي دوا چرا دعا نمي كني؟

خدایا واقعا" نمیدانم اینبار اومدم که ازت چی بخوام
 خیلی خسته ام اما همش به تو ای خدای مهربون امیدوارم
خدایا خودت بهتر میدانی من هرگز در کاری اصرار نمیکنم و میگم هر چی تو بخوای همون میشه
اما اینبار میخوام واسه چند نفردعا کنم فقط میتونم بگم اونا را در پناه خودت نگه دار
من از اون حداقل اینو بهتر می دانم که تا خدا نخواد هیچ چیز اتفاق نمییفته
نه زندگی نه مرگ
خدایا درک اینها رو براش اسان کن

خدایا برای  اونی  که  تو  کماست  و  حالش خوب  نیست عاجزانه درخواست می  کنم حالشا  بهتر  کن و  یکی  دیگه  که  واقعا  محتاج   کمک  توست خدایا به عشق مقدس  قسمت میدم که  او را نا امید از در  خود برنگردان

پروردگار بزرگ ! ای بیدار در خوابهای ما! ای آشکار در پنهان ما! ای خدا ! ای پروردگار!
هم اکنون که دست به بالا آورده ايم و از اعماق دل در کران کهکشانها بر وجود لایتناهیت دعا میکنیم و با تمام کوچکی خود ، خداوندیه بی پایانت را بانک می زنیم بر ما اجابتی کن این دعا را!
خداوندا در چنین شبهائی بیدارم و بر زبانم ذکر نامت و ذکر صاحب عدل دارم ، ای مطلق وحدت! بر وجودم چیز نا وجودی در عالم ناتوانی در وصفت ، تو را صدا میکند، ای آنکه از درون دل عذاب، آسايش و آرامش را متولد می کنی! ای آنکه و ای خدائی که بر من منت بندگی نهادی و اجازه سجده بر بارگاه ملکوتیت را می دهی ! ای ناز نیازمندی چو من! ای زیبای ساکت من! ای حقیقت خلوت من! ای تفکر وجود من! ای قدرت مطلق! ای صاحب بر امور من!

ای مالک شبهای خسته من! ای مالک روح و جسم من! ای آنکه از هر که بگریزم بر خانه پر امید تو پناه می آورم!
ای حل هر مسئله! ای بیدار در شبهای قدر! ای شنونده دعاهای من ! ای آنکه بی پاسخ نگذاشته ای هر آنچه خواستم! ای آنکه هنوز هم معجزه می کنی! ای آنکه شرمسارم از آن چيزی که به من دادی و من ندیدم و شکرت نکردم!
ای نگاهدارنده مسافران غریب عرفانت! ای موسیقی بی کلام عشق! ای رود زلال روح من! ای خداوند شایسته خداوندی!
تو را به این شبهای عزیز ، تو را به زمزمه های عاشقانه من، تو را به نجوای عاشق با دل تنهایش،

يک نفر دلش شکسته بود
توي ايستگاه استجابت دعا
منتظر نشسته بود
منتتظر،ولي دعاي او
دير کرده بود
او خبر نداشت که دعاي کوچکش
توي چار راه آسمان
پشت يک چراغ قرمز شلوغ
گير کرده بود
*
او نشست و باز هم نشست
روزها يکي يکي
از کنار او گذشت
*
روي هيچ چيز و هيچ جا
از دعاي او اثر نبود
هيچ کس
از مسير رفت و آمد دعاي او
با خبر نبود
*
با خودش فکر کرد
پس دعاي من کجاست؟
او چرا نمي رسد؟
شايد اين دعا
راه را اشتباه رفته است!
پس بلند شد
رفت تا به آن دعا
راه را نشان دهد
رفت تا که پيش از آمدن براي او
دست دوستي تکان دهد
رفت
پس چراغ چار راه آسمان سبز شد
رفت و با صداي رفتنش
کوچه هاي خاکي زمين
جاده هاي کهکشان
سبز شد
*
او از اين طرف، دعا از آن طرف
در ميان راه
باهم آن دو رو به رو شدند
دست توي دست هم گذاشتند
از صميم قلب گرم گفت و گو شدند
واي که چقدر حرف داشتند
*
برفها کم کم آب مي شود
شب ذره ذره آفتاب مي شود
و دعاي هر کسي رفته رفته توي راه مستجاب مي شود

پروردگارا به من ارامش ده تا بپذیرم انچه را نمیتوانم تغییر دهم . دلیری ده تا تغییر دهم انچه را می توانم تغییر دهم .بینش ده تا تفاوت این دو را درک کنم

شمع­ها به آرامي مي­سوختند، فضا به قدري آرام بود که مي­توانستي صحبتهاي آنها را بشنوي

اولي گفت: من صلح هستم!!!! با وجود اين هيچ کس نمي­تواند مرا براي هميشه روشن نگه دارد. من معتقدم که از بين مي­روم. سپس شعله­اش به سرعت کم شد و از بين رفت.

دومي گفت: من ايمان هستم!!!! با اين وجود من هم ناچاراٌ مدتي زيادي روشن نمي­مانم. بنابراين معلوم نيست که چه مدت روشن باشم وقتي صحبتش تمام شد نسيم ملايمي بر آن وزيد و شعله­اش را خاموش کرد.

شمع سوم گفت: من عشق هستم!!!! و آن قدر، قدرت ندارم که روشن بمانم مردم مرا کنار مي­گذارند و اهميت مرا درک نمي­کنند آنها حتي عشق ورزيدن به نزديکترين کسانشان را هم فراموش مي­کنند و کمي بعد او هم خاموش شد.

ناگهان.........

کودکي وارد اتاق شد و شمع­هاي خاموش را ديد و گفت:

چرا خاموش شده­ايد ؟ قرار بود شما تا ابد بمانيد و با گفتن اين جمله شروع کرد به گريه کردن.

سپس شمع چهارم گفت: نترس تا زماني که من روشن هستم، مي توانيم شمع­هاي ديگر را دوباره روشن کنيم. من اميد هستم!

کودک با چشمهاي درخشان شمع اميد را برداشت و شمع هاي ديگر را روشن کرد.

چه خوب است که شعله اميد هرگز در زندگيمان خاموش نشود.

هر يک از ما مي توانيم اميد، ايمان، صلح و عشق را حفظ و نگهداري کنيم.

خواب ديدم در خواب با خدا گفتگويي داشتم.

خدا گفت پس مي خواهي با من گفتگو کني؟

گفتم اگر وقت داشته باشيد.

خدا لبخند زد.

وقت من ابدي است.

چه سوالاتي در ذهن داري که مي خواهي از من بپرسي؟

چه چيزي بيش از همه شما را در مورد انسان متعجب مي کند؟

خدا پاسخ داد...

اينکه آنان از بودن در دوران کودکي ملول مي شوند.

عجله دارند که زودتربزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکي خود را مي خورند.

اين که سلامتشان را صرف به دست آوردن پول مي کنند و بعد پولشان را خرج حفظ سلامتي مي کنند.

اينکه با نگراني نسبت به آينده زمان حال فراموش شان مي شود آنچنان که ديگر نه در آينده زندگي مي کنن و نه در حال.

اينکه چنان زندگي مي کنند که گويي هرگز نخواهند مرد و چنان مي ميرند که گويي هرگز زنده نبوده اند.

خداوند دست هاي مرا در دست گرفت و مدتي هر دو ساکت مانديم.

بعد پرسيدم...

به عنوان خالق انسانها مي خواهيد آنها چه درسهايي از زندگي ياد بگيرند؟

خدا با لبخند پاسخ داد...

ياد بگيرند که نمي توان ديگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد.

اما مي توان محبوب ديگران شد.

ياد بگيرند که خوب نيست خود را با ديگران مقايسه کنند.

ياد بگيرند که ثروتمند کسي نيست که دارايي بيشتري دارد بلکه کسي است که نياز کمتري دارد.

ياد بگيرند که ظرف چند ثانيه مي توانيم زخمي عميق در دل کساني که دوست شان داريم ايجاد کنيم و سالها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم التيام يابد.

با بخشيدن بخشش ياد بگيرند.

ياد بگيرند کساني هستند که آنها را عميقا دوست دارند اما بلد نيستند که احساس شان را ابراز کنند يا نشان دهند.

ياد بگيرند که مي شود دو نفر به يک موضوع واحد نگاه کنند و آن را متفاوت ببينند.

ياد بگيرند که هميشه کافي نيست که ديگران آنها را ببخشند بلکه خودشان هم بايد خود را ببخشند.

و ياد بگيرند که من اينجا هستم

هميشه

کاش میشد تا خدا پرواز کرد   

                    پای دل از بند دنیا باز کرد                    

کاش میشد از تعلق شد رها

بال زد همچون کبوتر در هوا

کاش میشد  این دلم دریا شود

باز عشقی اندر او پیدا شود

کاش میشد عاشقی دیوانه شد

گرد شمع یار چون پروانه شد

کاش میشد جان ز تن بیرون شود

چشم از هجران او پر خون شود

کاش میشد از خدا غافل نبود

کاش در افکار بی حاصل نبود

کاش میشد بر شیاطین چیره شد

تا رها از بند با این شیوه شد

کاش دستم را بگیرد توی دست

تا شوم از دست او من مست مست

        کاش میشد مست باشم تا ابد        

سر بر آرم دست افشان از لحد

کاش میشد تا که در روز جزا

شاد باشم از عمل پیش خدا

کاش میشد یک نفس دیدار یار

تا شوم مدهوش ؛ گردم بیقرار

کاش میشد با خدا شد همنشین

   جنت و دوزخ ؛ یا اندر زمین